DIE BEGRIP "GEES/TE VAN AFGESTORWENES":
Alhoewel die begrip "GEESTE VAN AFGESTORWENES (van dooies)" ons laat dink dat dit verwys na die geeste vd wat gesterf het, word die begrip veral gebruik in konteks met hoe ons hulle nie moet raadpleeg nie... -Die rede hiervoor is omdat, wanneer iemand dit doen, dit nie noodwendig die gees vd mens (wat gesterf het) is waarmee hy praat nie, maar kan bose en ander geeste wees (kyk die woord in die Hebr. wat daarvoor gebruik word in die betrokke skrifte waar die term "geeste van afgestorwenes" gebruik word, nl. is die woord "obe" - familiar spirits)(mense wat bekend/"familiar" is met hierdie geeste en/of hulle raadpleeg, beskryf hierdie geeste somtyds as hulle vriende... - hulle kommunikeer en raadpleeg hierdie geeste)(1 Sam. 18:3,9; 2 Kon. 21:6; 23:24; 2 Kron. 23:6). In hierdie geval word die begrip "geeste van afgestorwenes" gebruik om te verwys na ander "geeste" wat opgeroep word, eerder as wat dit verwys na die siel van die een wat doodgegaan het... LET WEL DIE KONTEKS VAN "RAADPLEEG" ONDER DIE TEMA VAN GEESTE VAN AFGESTORWENES" (daarom kyk ons spesifiek na daardie tema in hierdie pos). M.a.w., as iemand 'n gees van 'n afgestorwene raadpleeg (iets wat ons nie mag doen nie!) dink hy hy's besig om met die dooie se gees te kommunikeer, maar is dan liewer besig om met bose of ander geeste te praat... Vir "wie ons raadpleeg" is belangrik, want dit wys in wie ons ons vertroue plaas. Mense wat geeste van afgestorwenes raadpleeg is dalk besig om hulle vertroue in "ander geeste" te plaas. Ons moet nie hierdie soort praktyke gebruik om die Here te raadpleeg nie. In heelwat skrifte word die woorde "geeste van afgestorwenes" en "geeste wat waarse" bv. in een sin gebruik... (asook die woorde "wat piep en mompel" -Jes. 8:19; 29:4); baie geleerdes is van mening dat "geeste van afgestorwenes" dus 'n term is wat gebruik kan word o.a. vir "geeste wat weerse" (en verwys dan nie na die geeste van die afgestorwenes self nie).
DIE BEGRIP "DOOIES":
"Dooies" word nie as "lewendes" gesien nie - kan nie leef op die aarde nie (Luk. 20:38; 24:5; Ecc 9:5,6). Die begrip "dooies" word veral gebruik om te verwys na "die liggaam" vd een wat doodgegaan het (nie die gees/siel nie)(Ps. 88:4-6; Num. 16:48; Eseg. 37:9) - dooies is in die graf/kuil (is soos 'n pit/tronk)(maw, die begrip "dooie" word meer gebruik in konteks met "die liggaam" van die een wat doodgegaan het, nie sy "siel" nie). Wanneer iemand doodgaan word hy as 'n "dooie" gesien, maar natuurlik weet ons dat wanneer iemand doodgaan dit sy uiterlike mens ("die liggaam) is wat doodgaan (nie "die siel" nie). Die mens is nie net uiterlik van aard (uiterlik mens) nie, maar het ook 'n innerlike (die gees vd mens / die innerlike mens). Wanneer die mens sterf/doodgaan, is dit sy uiterlike wat sterwe (en verderf in die graf), - die innerlike (die gees) vd mens wag dan op die oordeel vd tweede dood (oordeel vd hel / ewige oordeel / poel van vuur-Openb. 20:14; Matt. 25:41 ens.)(verwys na die "natuurlike mens"); maar in die geval vd geestelike mens (die wat weergebore is) wag sy gees op die opstanding (waarin hy dan verenig word met sy liggaam en die liggaam verander word in 'n onverganklike liggaam - sal dan vir ewig lewe-Joh. 6:39,40; Fil. 3:21 ens. - die wat opstaan tot lewe sal nie deur die tweede dood gaan nie) (l.w. dat "aanneming tot kinders" eers voltrek word met hierdie vereniging vd liggaam...). Ons mag nie offerande maak of deel he aan offers aan dooies nie (Ps. 106:28). Ons moet ook nie dooies raadpleeg nie (Deut. 18:10,11). Volgens (Ecc. 9:5,6) weet die dooies glad niks nie!, en het geen deel aan dit wat onder die son gebeur nie... Om dooies te raadpleeg is net nutteloos nie maar verkeerd omdat jy veronderstel is om die Here te raadpleeg ("...Moet ‘n volk nie sy God raadpleeg nie?; moet vir die lewendes die dooies gevra word?" - Jes. 8:19). ONDER DIE TEMA VAN DOOIES SIEN ONS DIE KONTEKSE VAN "RAADPLEEG" en "OFFERANDE" (en dus belangrike temas waarop ons moet inkyk op hierdie pos).
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
In hierdie studie moet ons dus noodwendig ook stilstaan by die temas van
(1) "GEESTE VAN AFGESTORWENES OF DOOIES RAADPLEEG" (want dit is in hierdie konteks wat die begrip "geeste van afgestorwenes" gebruik word),
en
(2) "OFFERANDES GEMAAK AAN DOOIES":
Kinders vd Here word belet om geeste van afgestorwenes of dooies te RAADPLEEG, en word ook belet om OFFERANDES te maak of deel te he aan offerandes gemaak aan dooies.
RAADPLEEG:
(Deut. 18:10,11) "Daar mag niemand by jou gevind word wat sy seun of sy dogter deur die vuur laat deurgaan—wat met waarsêery, goëlery of met verklaring van voortekens of towery omgaan nie, of wat met besweringe omgaan,
-of wat ‘n gees van ‘n afgestorwene vra of ‘n gees wat waarsê,
-of wat die dooies raadpleeg nie.
Die begrip "raadpleeg geeste van afgestorwenes" ("obe" - familiar spirits) is eintlik 'n praktyk waar ander en bose geeste geraadpleeg word. Wanneer iemand hierdie doen is hy nie noodwendig besig om met die gees van die een wat doodgegaan het, te praat nie..., maar eerder besig om met ander -en bose geeste te kommunikeer.
Die begrip "dooies raadpleeg" ("daw-rash'"-"necromancer"-soek of vra/aanbid) gaan oor "soek of vra" die dooies, en het dus te doen met aanbidding. Wanneer iemand hierdie doen is hy besig om sy hulp by die verkeerde bron te soek.
"BRON" is belangrik...! Vir wie raadpleeg jy? Na wie luister jy? Ons raadpleeg die een in wie ons ons vertroue plaas. Die wat geeste van afgestorwenes raadpleeg is eintlik besig om te luister na goëlaars en waarsêers... - m.a.w., hulle raadpleeg die verkeerde bron en is in die proses eintlik besig om te luister na mense wat gode raadpleeg en/of tye gebruik om te voorspel... (Deut. 8:14). Wanneer 'n Christen raad nodig het moet hy seker maak hy raadpleeg die Here - moenie afgode, dooies, waarseers, ens. raadpleeg nie. (Jes. 8:19 - "En as hulle vir julle sê: Raadpleeg die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê, wat piep en mompel—moet ‘n volk nie sy God raadpleeg nie; moet vir die lewendes die dooies gevra word?")
In vandag se lewe is hierdie dinge baiemaal weggesteek onder ander name, bv. dat hulle dooies raadpleeg deur 'n speletjie, of antwoorde gaan soek in oosterse meditasie praktyke, ens. L.w., die groot verskil tussen 'n profeet vd Here en 'n waarseer is DIE BRON wat elkeen gebruik. Nie almal vir wie jy raadpleeg het die Here as bron nie! Bv., wanneer jy 'n dienskneg vd Here raadpleeg raadpleeg jy iemand wat die Here as bron gebruik, maar wanneer jy iemand soos 'n waarseer of dodebesweerder raadpleeg, raadpleeg jy iemand wat 'n ANDER BRON gebruik. Dit is belangrik om te weet "watter bron" iemand gebruik voor jy hom raadpleeg - sommige Christene laat na om hierin te kyk, en wanneer 'n Christen opsetlik iemand raadpleeg wat 'n ander bron gebruik is hy besig om die Here te terg! (2 Kon. 21:6). In Deut. 18:13 word so iemand beskryf as iemand wat nie opreg is met die Here God nie. Om geeste van afgestorwenes of dooies te raadpleeg, word o.a. "gruwels" ("to-ay-baw'" - iets gruwelik, 'n gruwelike praktyk of ding) genoem in die Skrif (Deut. 18:9,12). Nog ander gruwelike praktyke wat genoem word in Deut. 18, is: waarsêery (voorspelling), goëlery (voorspelling deur tye dop te hou), verklaring van voortekens (towervloeke uitspreek), towery (towerpraktyke), die wat met besweringe omgaan (die wat met vloeke omgaan), en die met ‘n gees wat waarsê (vra/raadpleeg ander geeste). Ons sien dat in al hierdie praktyke gaan dit oor die bron wat gebruik (en geraadpleeg) word; bv., dit is 'n gruwel om geeste van afgestorwenes of dooies te raadpleeg, want so iemand is eintlik besig om ander -en bose geeste te raadpleeg...
OFFERANDES:
(Psa 106:28,29 - "Ook het hulle hul aan Baäl-Peor gekoppel en die offerandes aan die dooies geëet; en hulle het die HERE geterg deur hul dade, sodat ‘n plaag onder hulle uitgebreek het"). Daar is veral baie skrifte wat waarsku teen "offerandes aan afgode/duiwels" (Eks. 22:20; 34:15; Hand. 7:41; 1 Kor. 10:20; Lev. 17:7; Deut. 32:16,17) - hierdie het te doen met "aanbidding" en word o.a. "geestelike hoerery" genoem (m.a.w., wanneer 'n kind vd Here offer aan gode/duiwels, is dit soos iemand wat "hoereer" -hier geestelik bedoel, want kinders vd Here behoort eintlik aan die Here...). "Offerandes aan dooies" kan ook gesien word as 'n vorm van aanbidding en dit hoort nie so nie. Hierdie offerande aan dooies gaan terloops gewoonlik gepaard met gebed tot dooies, o.a. buiging, of waar hulle hulp vra/daar spesifieke dinge van die dooies versoek word, of hulle hul om raad vra, ens.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------SKRIFTE OOR "GEESTE VAN AFGESTORWENES":
Lev. 19:31 Begeef julle nie tot die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê nie. Soek hulle nie om julle deur hulle te verontreinig nie. Ek is die HERE julle God.
Lev. 20:6 En as ‘n persoon hom begewe tot die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê om agter hulle aan te hoereer, sal Ek my aangesig teen dié persoon rig en hom uitroei onder sy volk uit.
(Deut. 18:11) of wat met besweringe omgaan, of wat ‘n gees van ‘n afgestorwene vra of ‘n gees wat waarsê, of wat die dooies raadpleeg nie.
(1Sam. 28:3) En Samuel het gesterwe, en hulle het oor hom gerouklaag, die hele Israel, en hom begrawe in Rama, naamlik in sy stad. En Saul het die dodebesweerders en die waarsêers uit die land verwyder.
(1Sam. 28:8) Daarop het Saul hom onkenbaar gemaak en ander klere aangetrek en weggegaan, hy en twee manne saam met hom. En toe hulle in die nag by die vrou aankom, sê hy: Voorspel tog vir my deur die gees van ‘n afgestorwene en laat vir my opkom die een wat ek jou sal noem. (1Sa 28:9) Maar die vrou sê vir hom: Jy weet tog self wat Saul gedoen het; hoe hy die dodebesweerders en waarsêers uit die land uitgeroei het. Waarom stel jy dan ‘n val vir my op om my dood te maak?
(2Kon. 21:6) ook sy seun deur die vuur laat deurgaan en met goëlery en verklarings van voortekens omgegaan en dodebesweerders en waarsêers aangestel; hy het baie gedoen wat verkeerd was in die oë van die HERE om Hom te terg.
(2Kon. 23:24) Ook het Josía die dodebesweerders en die waarsêers en die huisgode en die drekgode en al die verfoeisels wat in die land van Juda en in Jerusalem te sien was, uitgeroei, om die woorde van die wet te bevestig wat geskrywe is in die boek wat die priester Hilkía in die huis van die HERE gekry het.
Jes. 8:19 En as hulle vir julle sê: Raadpleeg die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê, wat piep en mompel—moet ‘n volk nie sy God raadpleeg nie; moet vir die lewendes die dooies gevra word?
Jes. 19:3 En die gees van Egipte sal radeloos word in sy binneste, en sy planne sal Ek verwar; dan raadpleeg hulle die afgode en die besweerders en die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê.
SKRIFTE OOR "DOOIES":
(Num 16:48) En terwyl hy tussen die dooies en die lewendes staan, het die plaag opgehou.
(Eze 37:9) Daarop sê Hy vir my: Profeteer tot die gees, profeteer, mensekind, en sê aan die gees: So spreek die Here HERE: Kom aan uit die vier windstreke, o gees, en blaas in hierdie dooies, dat hulle lewendig kan word.
(Isa 8:19) En as hulle vir julle sê: Raadpleeg die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê, wat piep en mompel—moet ‘n volk nie sy God raadpleeg nie; moet vir die lewendes die dooies gevra word?
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kan die gees van 'n afgestorwene aan iemand verskyn?
Wanneer dit kom by die tema van "geeste van afgestorwenes" verwys dit nie na alle gevalle waar afgestorwenes aan iemand verskyn het nie, maar word spesifiek gebruik in die konteks van "oproep van geeste". Bv. in die geval waar Elia en Moses aan Jesus verskyn het (Mark. 9), het niks te doen gehad met oproep van geeste nie! (hierdie was ook nie 'n geval van "spoke" nie, want Petrus, Jakobus en Johannes het ook vir Moses en Elia werklik ervaar, en wou selfs vir elkeen van hulle 'n hut maak...) (dit is ook nie bloot 'n geval van mense wat nooit gesterf het nie, want Deut. 34:5,6 verklaar dat Moses "gesterwe" het...). Jesus was bloot in gebed tot die Vader toe dit gebeur (Luk. 9:29)(Hy was m.a.w. besig om die Vader te raadpleeg, nie geeste van afgestorwenes nie). M.a.w., die verskyning van 'n gees van 'n dooie is nie onmoonltik nie, maar dit gaan oor die konteks van daardie verskyning. As ons bv. besig is om die Here te raadpleeg, kies Hy die metode waarop Hy ons antwoord - hetsy dit is deur 'n droom, visioen, of Hy 'n engel of profeet na ons stuur, of deur Sy Gees met ons praat..., watter metode Hy ookal wil gebruik - en Hy kan selfs 'n afgestorwene stuur as Hy wil! (maar in daardie geval is die Here geraadpleeg, nie die gees van 'n dooie geraadpleeg nie). Ons leer uit Luk. 16 dat afgestorwenes (se geeste) nie vry is om te kom en gaan soos hulle wil nie - vir ongelowiges wil dit beslis nie lyk of dit enigsins moontlik is nie, maar dit mag verskillend wees vir gelowiges (maar ook nie iets waaroor hulle dan self kan besluit nie). En sou dit moontlik wees, moet dit nie gesoek word deur praktyke soos die oproep van geeste nie...
Dit is net soos die tema van engele wat deur die Here gebruik word, maar ons bid nie tot die engele nie, maar tot die Here (en Hy sal Sy engele uitstuur as Hy wil...). Wat dus belangrik is hier is DIE BRON en WIE GERAADPLEEG WORD. Die Here word nie geraadpleeg deur die gebruik van heidense praktyke soos oproep van geeste nie! - moenie jou antwoorde in hierdie praktyke gaan soek en dink jy is besig om die Here so te raadpleeg nie, want as jy dit doen is jy eintlik besig om die Here te terg (en nie opreg met Hom nie!). Die Here kan 'n afgestorwene stuur as Hy wil, maar gelowiges word verbied om afgestorwenes te raadpleeg/op te roep.
Daar is nog 'n vb. in 1 Sam. 28 waar dit lyk of die gees van 'n profeet verskyn, maar dit is 'n geval waar Saul verkeerdelik 'n gruwelike praktyk opgesoek het en 'n dooie geraadpleeg het 1 Sam. 28; 1 Kron. 10:13,14). Saul het gesondig deur hierdie te doen, en het terloops daarvoor betaal... In die betrokke vb. in 1 Sam. 28 wil dit voorkom of dit die profeet self is wat met hom kommunikeer, maar was dit werklik so? (v. 13 verwys na hierdie gees as 'n "bonatuurlike wese" - wat in die Engels vertaal is as "gods" / en in Hebr. "el-o-heem'"-engele, gode, regters). Nietemin of dit werklik hier Samuel was of nie, die feit bly staan dat kinders vd Here belet word om "geeste van afgestorwenes te raadpleeg", en met rede (want hoe weet jy met wie daar werklik gekommunikeer word?). Ons moenie soos Saul ongeduldig wees wanneer die Here ons nie antwoord of onmiddellik antwoord nie, maar liewer selfondersoek doen "hoekom die Here ons nie antwoord nie", of wag op die Here. Koning Saul het hierdie fout gemaak, dat toe hy nie 'n antwoord vd Here kry nie, het hy wederstrewig gebly en die antwoord gaan soek by 'n dodebesweerder (1 Sam. 28:6-19). A.g.v. sy ongehoorsaamheid het die Here hom omgebring en die koningskap van hom weggeneem, en die koningskap laat oorgaan op Dawid (en sy bloedlyn). Daar is altyd gevolge wanneer ons wetend ongehoorsaam is aan die Here. Hierdie was so 'n ernstige saak in die O.T. dat die Here Sy aangesig teen so iemand (wat hom begewe tot hierdie dinge) gedraai het en hom selfs uitgeroei het onder die volk... (Lev. 20:6).
Is SPOKE geeste van afgestorwenes?
Sommige mense glo dat daar nie iets soos spoke bestaan nie, maar baie mense getuig daarvan dat hulle al spoke gesien het en hierdie verskynsels is terloops niks nuuts nie. In die Skrif is daar ook 'n paar voorbeelde waar melding gemaak word van spoke (" fan'-tas-mah " - gees)(Matt. 14:26; Mark. 6:49). Dit is egter 'n redenasie onder geleerdes oor wat "spoke" presies is. Is dit werklik geeste van afgestorwenes?, of is dit ander geeste wat hulle voordoen as afgestorwenes?
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
